ഞാന് വെറുതെ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു, ലൈംലൈറ്റില് തിളങ്ങി നില്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെയും സിനിമാ താരങ്ങളുടെയും പോംവഴിയില്ലായ്മകളെക്കുറിച്ച്. രാഹുല് ഗാന്്ധിയോ പ്രാകാശ് കാരാട്ടോ ഉമ്മന്ചാണ്ടിയോ പിണറായി വിജയനോ മമ്മൂട്ടിയോ മോഹന്ലാലോ സുരേഷ് ഗോപിയോ അതുപോലുള്ള മറ്റുള്ളവരോ ഇപ്പോഴുള്ള രംഗത്തു നിന്ന് നാളെ നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്യപ്പെട്ടാല് അവര് എന്തു പണിചെയ്ത് ജീവിക്കും? എനിക്കോ നിങ്ങള്ക്കോ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാല് പല പണിയും ചെയ്യാം. എന്നാല് അവര്ക്ക് ഓട്ടോ റിക്ഷ ഓടിക്കാനാവില്ല, സെയില്സ്മാനാവാന് സാധിക്കില്ല, ഹോട്ടലില് വെയിറ്ററാവാനും പറ്റില്ല. ഉയരത്തിലെത്തുന്തോറും വീഴ്ചയുടെ ആഘാതം വര്ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും..
എന്നാല് ഇക്കാര്യം എന്നേക്കാള് മുന്നേ അവര് ചിന്തിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് വ്യാപകമായ അഴിമതിയും ബിനാമിസ്ഥാപനങ്ങളും സ്വിസ് ബാങ്ക് നിക്ഷേപവും അച്ചാര് ചെമ്മീന് കമ്പനികളും റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് കച്ചവടവുമെല്ലാം.
ഇപ്പോള് ഇത് പറയാന് കാരണം സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടിന്റെ ദേശീയ അവാര്ഡാണ്. ഈ അവാര്ഡ് സലീംകുമാറിന് കിട്ടിയപ്പോഴും ഞാന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. സലീം കുമാറിന്റെ കാര്യത്തില് ഞാന് ഭയപ്പെട്ടതു തന്നെ സംഭവിച്ചതായി ഇന്നലെ അദ്ദേഹം തന്നെ തുറന്നു പറയുകയുണ്ടായി.
കല സമത്വവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ്. അംഗീകാരങ്ങള് കാലത്തിന്റെ മറുപടിയുമാണ്. എന്നാല് കലാരംഗത്തു പോലും വളരുന്തോറും ചെറുതാകുന്ന ദുരവസ്ഥ നിലിനില്ക്കുന്നു. താന് നായകനാവുന്ന സിനിമയില് ലൈറ്റ് ബോയ് ആരായിരിക്കണം എന്നുവരെ തീരുമാനിക്കുന്ന നടന്മാരുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ദേശീയ അവാര്ഡ് സുരാജിന്റെ കഞ്ഞിയിലെ മണ്ണാകുമോ എന്ന്് ഭയപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ദേശീയ അവാര്ഡ് ലഭിച്ച ശേഷം പലരും മാറ്റിനിര്ത്തിയിരുന്നതായ സലീം കുമാറിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തല് അത് ശരിവക്കുന്നുമുണ്ട്. അതിനാല് തന്നെ എനിക്ക് സുരാജിനോട് പറയാനുള്ളത് ചെമ്മീന് കമ്പനി തുടങ്ങാനായില്ലെങ്കില് തീപ്പെട്ടിക്കമ്പനിയെങ്കിലും തുടങ്ങിവെക്കണം. നാളെ അതൊരു പോംവഴിയായേക്കാം. നേരത്തെ അത് കിട്ടിയവരും ഇതുവരെ അത് കിട്ടാത്തവരും ഒരുപോലെ താങ്കള്ക്കെതിരായേക്കാം. കിട്ടിയവര്ക്ക് അവരും താങ്കളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം ഇല്ലാതായതിന്റെയും കി്ട്ടാത്തവര്ക്ക് അവരും താങ്കളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വര്ദ്ധിച്ചതിന്റെയും കുശുമ്പുണ്ടാവും. ഹാസ്യതാരങ്ങളെ സിനിമയിലെ വെള്ളംകോരികളും വിറകുവെട്ടികളുമായി കാണാനാണ് അവര്ക്കെന്നും ഇഷ്ടം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭയപ്പെടണം, വിലക്കുകളുടെ പുണ്യഭൂമി കൂടിയാണ് മലയാള സിനിമ.
എന്നാല് ഇക്കാര്യം എന്നേക്കാള് മുന്നേ അവര് ചിന്തിച്ചിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് വ്യാപകമായ അഴിമതിയും ബിനാമിസ്ഥാപനങ്ങളും സ്വിസ് ബാങ്ക് നിക്ഷേപവും അച്ചാര് ചെമ്മീന് കമ്പനികളും റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് കച്ചവടവുമെല്ലാം.
ഇപ്പോള് ഇത് പറയാന് കാരണം സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടിന്റെ ദേശീയ അവാര്ഡാണ്. ഈ അവാര്ഡ് സലീംകുമാറിന് കിട്ടിയപ്പോഴും ഞാന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. സലീം കുമാറിന്റെ കാര്യത്തില് ഞാന് ഭയപ്പെട്ടതു തന്നെ സംഭവിച്ചതായി ഇന്നലെ അദ്ദേഹം തന്നെ തുറന്നു പറയുകയുണ്ടായി.
കല സമത്വവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ്. അംഗീകാരങ്ങള് കാലത്തിന്റെ മറുപടിയുമാണ്. എന്നാല് കലാരംഗത്തു പോലും വളരുന്തോറും ചെറുതാകുന്ന ദുരവസ്ഥ നിലിനില്ക്കുന്നു. താന് നായകനാവുന്ന സിനിമയില് ലൈറ്റ് ബോയ് ആരായിരിക്കണം എന്നുവരെ തീരുമാനിക്കുന്ന നടന്മാരുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ദേശീയ അവാര്ഡ് സുരാജിന്റെ കഞ്ഞിയിലെ മണ്ണാകുമോ എന്ന്് ഭയപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ദേശീയ അവാര്ഡ് ലഭിച്ച ശേഷം പലരും മാറ്റിനിര്ത്തിയിരുന്നതായ സലീം കുമാറിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തല് അത് ശരിവക്കുന്നുമുണ്ട്. അതിനാല് തന്നെ എനിക്ക് സുരാജിനോട് പറയാനുള്ളത് ചെമ്മീന് കമ്പനി തുടങ്ങാനായില്ലെങ്കില് തീപ്പെട്ടിക്കമ്പനിയെങ്കിലും തുടങ്ങിവെക്കണം. നാളെ അതൊരു പോംവഴിയായേക്കാം. നേരത്തെ അത് കിട്ടിയവരും ഇതുവരെ അത് കിട്ടാത്തവരും ഒരുപോലെ താങ്കള്ക്കെതിരായേക്കാം. കിട്ടിയവര്ക്ക് അവരും താങ്കളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം ഇല്ലാതായതിന്റെയും കി്ട്ടാത്തവര്ക്ക് അവരും താങ്കളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം വര്ദ്ധിച്ചതിന്റെയും കുശുമ്പുണ്ടാവും. ഹാസ്യതാരങ്ങളെ സിനിമയിലെ വെള്ളംകോരികളും വിറകുവെട്ടികളുമായി കാണാനാണ് അവര്ക്കെന്നും ഇഷ്ടം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭയപ്പെടണം, വിലക്കുകളുടെ പുണ്യഭൂമി കൂടിയാണ് മലയാള സിനിമ.

ഹാസ്യതാരങ്ങളെ സിനിമയിലെ വെള്ളംകോരികളും വിറകുവെട്ടികളുമായി കാണാനാണ് അവര്ക്കെന്നും ഇഷ്ടം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഭയപ്പെടണം, വിലക്കുകളുടെ പുണ്യഭൂമി കൂടിയാണ് മലയാള സിനിമ.
ReplyDeleteyes
Delete